Onze trip dit weekend naar Mikumi National Park begon vrijdag, toen we samen met onze gids Santiago de inkopen gingen doen. Op de fiets, slingerend door plekken in Ifakara waar we nog niet geweest waren, gingen we naar de markt om alles in te slaan. Water, brood, groenten, chips, soda, Snickers, beleg... Onze tassen zaten vol!
Gelukkig paste alles in Santiago's auto, waar hij ons om half 5 's ochtends in kwam ophalen. Het was dezelfde auto waarmee we naar Udzungwa waren gereden, maar gelukkig had 'ie in de tussentijd een onderhoudsbeurt gehad, en piepte en kraakte de auto een stuk minder. Genietend van de langzaam lichter wordende omgeving en de prachtige zonsopkomst zijn we naar Mikumi gereden, waar we om half 9 aankwamen. Daar zijn we doorgereden naar Campsite number 2 - op weg daarheen zijn we al talloze keren gestopt om foto's te maken van alle dieren die we al tegenkwamen - waar we onze tenten hebben opgezet en hebben ontbeten. De campsite had in het midden een gigantische baobab boom, waar je in kon klimmen via een trap. Dit maakte de campsite niet alleen heel mooi, maar de boom maakte alles ook veiliger: mochten we worden aangevallen door olifanten of buffalo's, dan konden we daarin klimmen. Dit was gelukkig - en uiteraard - niet nodig.
Nadat de tenten stonden en onze buiken gevuld waren, gingen we op 'echte' safari. We hebben de hele dag rondgereden in onze minivan (we zijn te cool voor een jeep). Santiago wist telkens precies waar we moesten zijn. Zo zijn we naar een kleine vijver gereden, waar drie nijlpaarden waren, waarna we naar de hippo-pool zijn gereden, dwars door een landschap waar op dat moment precies alle beesten liepen op weg naar water. We hebben drie grote groepen olifanten 'on the move' gezien, waarvan één groep met ongeveer 20 olifanten vlak voor onze neus de weg overstak. Santiago wist precies hoe dichtbij we konden komen om een 'pas op, niet verder'-houding uit te lokken zonder dat we daadwerkelijk werden aangevallen. Er was één 'papa-olifant', die ons heel goed in de gaten hield, en overal liepen kleine baby-olifantjes. Ik had de hele tijd 'zet je beste beentje voor, zing het laag en luid in koor, stappen wij voorbij, ga dan gauw opzij (...) als een echte militair!' in m'n hoofd. Naast - heel cliché, maar waar - 'The circle of life'.
Overal liepen ook giraffes, die heel nieuwsgierig elke keer naar ons stonden te staren als we langs reden, en keihard kunnen rennen in slow motion. Verder waren er honderden antilopen, en liepen er groepjes zebra's rond, met strepen die wel geschilderd lijken, zo mooi en perfect dat ze zijn. In de verte konden we vaak wel een groep buffalo's of wildebeesten/gnoes spotten ('Er is een stormloop, in de vallei... En Simba is beneden!'). Ook liepen er regelmatig Pumba's over de savanne, die snel wegrenden met hun staartje parmantig in de lucht. Er waren zelfs een aantal baby-pumba's!
Het hoogtepunt van de safari was voor mij het moment waarop we leeuwen zagen: we waren aan het begin van de safari al langs een boom gereden waar we heel ver weg in het gras een oor en een zwiepende staart konden zien, maar om nou te zeggen dat dat indrukwekkend was... Niet bepaald. Op weg naar de hippo-pool reden we echter weer langs dezelfde boom, en aangezien wij de enigen waren is Santiago illegaal van het pad afgereden om 5 meter naast de leeuwen te stoppen. Hierdoor konden wij prachtige foto's maken en genieten van deze majestueuze beesten. Er lag één mannetje, met zijn drie vrouwen. Het was echt het typische Afrikaanse plaatje: leeuw onder boom in de savanne, met typisch Afrikaanse bomen op de achtergrond. Wat een ervaring en wat heb ik toch een geluk om dit mee te maken! Het is gewoon niet in woorden uit te drukken hoe ongelooflijk awesome, vet, tof, cool, fantastisch, geweldig dit was!
Na dit machtig mooie moment zijn we doorgereden naar de hippo-pool, waar ongeveer 15 nijlpaarden lagen te chillen en te scheten in het water. Aan de kant van de vijver lagen nog een aantal krokodillen, en er was een grote groep bavianen die - zeer voorzichtig, uit angst voor die krokodillen - wat kwam drinken. Het perfecte moment om te lunchen!
Na deze idyllische, maar late, lunch zijn we afgepeigerd teruggegaan naar onze campsite, waar we hebben uitgerust en eten hebben gemaakt. Terwijl ik bezig was met de guacamole, liep er opeens een groep olifanten vlak langs de campsite; één olifant heeft zelfs een slokje water uit de wc genomen! Dan word je wel met de neus op de feiten gedrukt dat wij hier de gasten zijn. Ze bleven echter op een eerbiedige afstand van ons, en waren absoluut niet bedreigend. Na een prachtige zonsondergang hebben we onze aardappels-met-groenten-in-aluminium-folie-maaltijden (Lara's geweldige idee) in de kampvuren gelegd, waarna we ze met veel smaak en een glaasje wijn hebben opgegeten. Daarna hebben we nog even rond een kampvuur gezeten en gepraat, en zijn we redelijk op tijd onze tenten en lakenzakken ingekropen.
Alhoewel het een super geweldige ervaring was om in een tentje in een wildpark te slapen, heb ik toch niet een geweldig goede nacht gehad. Ik werd van elk geluidje wakker, omdat ik dacht dat het een leeuw was. Verder was het koud, en lag Santiago 'de Buffalo' te snurken (David dacht dat Santiago's gesnurk een buffalo was, en liet Maarten bijna niet naar de wc gaan 's nachts). Maar goed, ik kan wel tegen een korte nacht. Rond zonsopgang werden we wakker gemaakt door Santiago, die ons wees op de leeuwen die met elkaar aan het praten waren - ver genoeg bij ons vandaan om ervan te kunnen genieten...!
Voor het ontbijt zijn we nog langs de 'leeuwenboom' gereden - de leeuwen waren de hort op - en zijn we op zoek gegaan naar luipaarden. We hebben er helaas geen gezien, maar we zijn wel naar de andere kant van het park gegaan. Dit was een totaal andere omgeving: heuvelachtiger en droger. We hebben prachtige bomen-met-herfstkleuren, pumba's en giraffes gezien. Na het ontbijt hebben Lara en Maarten nog wat rondgereden (ik heb overigens ook even een rondje gereden!). Ondertussen deed Santiago alsof hij een toerist was ('Look, a zebra, I want to take a picture! Waaauuuw, a tree! I want to take a picture!'). Opeens zagen we allemaal dieren - buffalo's, giraffes, zebra's en antilopen - wegrennen van iets. Het leek wel alsof er een bom was ontploft, zo hard stoven al die beesten in paniek weg. De giraffes waren het meest elegant, met hun 'slow motion'-spurt. We hebben nog ons best gedaan om de leeuw - die dit waarschijnlijk had veroorzaakt - te vinden, maar dat is (helaas) niet gelukt. Maar die rennende beesten alleen al waren prachtig om te zien: Afrika in actie!
Na nog een aantal uren safari - zonder veel 'noemenswaardige' gebeurtenissen (alhoewel elke giraffe en zebra en olifant me weer blij maakten, en het geweldig was om met m'n hoofd uit het dak rond te rijden) - hebben we wederom geluncht bij de hippo-pool. Hierna hebben we onze tentjes ingepakt en zijn we naar huis gereden. Veel heb ik niet meegekregen van de terugreis: de helft van de tijd heb ik liggen slapen! Safari is fantastisch, maar energievretend.
Ik ben dan ook, na een heerlijke douche en maaltijd, vroeg gaan slapen. Want ik had wel weer wat energie nodig voor 'n nieuwe week in het ziekenhuis. Het is namelijk Reanimatie Presentatie Week! Maar daar later meer over, nu ga ik jullie jaloers maken met safari-foto's!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten